الشيخ محمد آصف المحسني

47

افق اعلى (تفسير آياتى از قرآن مجيد) (فارسى)

مرد عامل ديگرى مىشود جانشين آن شود . اخلاص و رسالت و نبوت وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ مُوسى إِنَّهُ كانَ مُخْلَصاً وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا مريم : 51 . در قرآن موسى را ياد كن كه او مخلص و رسول و نبى بود . در اين آيه سه مطلب است مطلب اول : چرا خداوند به رسول خود جمله اول ( ياد كن موسى را در كتاب ) مىگويد در حالىكه قرآن از خود خدا است و خودش ياد آورى فرموده ؟ مطلبى در جواب اين سوال مطلبى در ذهنم خطور مىكند چون كسى آن را نگفته من مصلحت نمىبينم آن را باز گو كنم . و اين جمله در قرآن در چند جا تكرار شده . مطلب دوم در اين جا كلمه مخلص مانند بعضى از موارد ديگر بفتح لام است و در چند جاى ديگر به كسر لام آمده است و بعضى از مفسرين مخلِص و مخلَص را يكى دانسته است كه به خدا اخلاص‌مند بوده‌اند . بعضى از مفسرين كلمه مخلَص بفتح و زبر لام را از چند جهت بهتر از كلمه‌ى مخلِص به زير وكسر لام دانسته‌اند . مطلب سوم : ظاهر جمله « رَسُولًا نَبِيًّا » اين است كه رتبه نبوت بالا تر و بيشتر از رتبه رسالت است در حالىكه مطابق بعضى از روايات مقام رسالت بالا تر و بعد تر از نبوت است . نبوت در ذريه نوح وَ مِمَّنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ مريم : 58 . از جمله فوق به دست مىآيد كه انبياء از ذريه آدم و ابراهيم و اسرائيل ( يعقوب ) آمده اند و از ذريه نوح انبيائى نيامده‌اند بلكه انبياء از ذريه مؤمنين بوده كه در كشتى نوح سوار بوده‌اند ولى از آيه 26 حديد وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً وَ إِبْراهِيمَ وَ جَعَلْنا فِي ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَ الْكِتابَ فَمِنْهُمْ مُهْتَدٍ وَ كَثِيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ الحديد : 26 ظاهر است كه نبوت در ذريه نوح نيز بوده . و مىشود هرماهان نوح دركشتى فرزندان و نوادگان نوح بوده باشند .